Dom przy ul. Jagiellońskiej 82 – dawna architektura Legionowa w akwarelach Bożeny Mańk z komentarzem Jacka Szczepańskiego (7)

Jacek Emil Szczepański

Wracamy do kontynuacji cyklu po wakacyjnej przerwie. Grafika przedstawia murowany budynek przy ul. Jagiellońskiej 82 (dawniej 102), który został zburzony w lipcu 2025 r. Był położony w pobliżu skrzyżowania Jagiellońskiej z ul. Barską w okolicach stacji Legionowo Przystanek. Wbrew obiegowym opiniom, datującym willę na lata 20. XX w., jej rzeczywista geneza sięga 1934 roku.

W sierpniu tego roku właściciele działki 971 Maria i Aleksander Szulc wystąpili do Wydziału Powiatowego z wnioskiem o zatwierdzenie planu budynku. Jego projektantem był technik budowlany Jan Pietrzak. Zaproponował on dom z wyrazistym narożnym boniowaniem i werandą z kolumnami. Wewnątrz mieściły się trzy mieszkania z oddzielnymi wejściami. Na paterze zaplanowano wygodne pięciopokojowe mieszkanie z łazienką. Od strony ul. Jagiellońskiej projektant przewidział salon, pokój stołowy i sypialny. Od strony ogrodu umieścił kuchnię i pokój dziecięcy. Natomiast na piętrze znajdowały się dwa mieszkania bez wygód. Wolnostojące toalety dla nich zaprojektowano w głębi działki. Budowa willi rozpoczęła się w sierpniu 1934 r. Nad robotami czuwał kierownik inż. Kazimierz Grabowski z Warszawy.

W celu dokończenia inwestycji M. i A. Szulc zaciągnęli dwa kredyty hipoteczne w Banku Gospodarstwa Krajowego. Jeden w styczniu 1935 r. w wysokości 7 tys. zł, a drugi amortyzacyjny w sierpniu tego roku na sumę 3 tys. zł. Zgodnie z zaświadczeniem wójta Legionowa rodzina Szulców w maju 1935 r. zamieszkała w częściowo wykończonym budynku. W późniejszym okresie właścicielem willi został Stanisław Kaszyński.

Warto dodać, że małżeństwo Szulc postanowiło wznieść bliźniaczą willę na nowo zakupionej działce przy Jagiellońskiej 74 (wówczas 90). W lipcu 1936 roku rozpoczęto jej budowę. Inwestycji towarzyszyły jednak kontrowersje, wzniesiono tu bowiem dodatkową trzecią kondygnację bez uzyskania stosownych zgód. Wiosną 1937 r. A. Szulc przedłożył władzom projekt zastępczy, który zalegalizował budowę. Natomiast w lipcu 1938 roku dom odkupili Irena i Bolesław Kuchcińscy z Nowego Dworu Mazowieckiego. Budynek ten zachował się do czasów współczesnych.

 

Autorka akwareli – Bożena Mańk